Het liefje blijft hameren op de doelgroep en het eigenwerk, niet
dat van die honderd anderen, op eigen tijd en niet

voortdurend beschikbaar zijn voor de rest van de wereld, op dat
wat er nog ligt en geen nieuwe fantasieën, om

net zoals de buurman hieronder voortaan alleen de eigen auto te
wassen en geen ritjes meer te maken met de

bejaarden in de buurt en dan kletspraatjes houden over het weer.
Soms hebben we een enorme hekel aan liefjes.

Jaren geleden stonden we voor een uitgezakt breisel aan de muur
van een oude school waar we met wat kunstenaars

exposeerden en vroeg, een man natuurlijk, wat of de bedoeling
was van deze handvaardigheid en zei de ijverige leerling

dat het om het leven ging, het zwart en de gaten stonden voor dat
hele leven. Vrouwen voelden, mannen niet.