we huilden natuurlijk
Waar de een alvast een vestje draagt, geeft de ander uitzicht op blote tenen onder een korte broek, zegt de…
een knipoog
Om hem te begroeten, te zien, vast te houden, te ruiken, moesten we onder de zee door, uren in een…
open schaal
Schaduwen op het plafond zoals de verhalen in je hoofd, met elkaar spelend, over elkaar heen vallend, de een nog…
het moment
Nu de bomen elkaar nog raken met hun takken en de gaten hartjes lijken op een bewasemde ruit, onze neus…
veilig
Waarom moet ‘teneinde’ om worden en ‘dientengevolge’ daardoor en waarom moeten schouders opgehaald worden in een onverschilligheid die niet past…
een bosje bloemen
Soms vallen alle mannen samen als de mouwen van natte truien die je terugvouwt terwijl ze druppen aan het wasrek,…
in de verte
Zoals een herinnering anders blijkt te zijn dan het echte verhaal, is een attribuut uit vroeger tijden opeens rust verstorend,…
weet waar je gebleven bent
In de verte is de lief nog een vriendelijk zwaaiende man die op de hoek wacht tot ik overgestoken ben,…
de volgende hoek
Dat je door de supermarkt loopt en dan opeens Hiatt’s Have a little faith in me hoort en voelt hoe…