Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: leven

de ruimte werd duidelijk

Iemand zet een kopje op de hoek van mijn tafel, draait muziek in de andere kamer, ik zeg dat ik…

zonder iets te hoeven ruilen

Tussen ons stapelt tijd zich op. Hoge torens die de weg versperren, ijl en doorzichtig, met kleine gangen daartussen die…

soms net over onze hoofden heen

Bij het ouder worden had hij gedacht zijn twee obsessies achter zich te laten, dat zou rust geven en die…

terwijl ik keek

  Het is eenzelfde verzameling, eenzelfde omgeving, alleen de geur is anders. Het boek dat ik wilde, ligt op tafel…

aan het eind van die schuifelende rij

Midden in een steriele ruimte over rijm praten heeft geen zin. Een grapje eerst: ‘omarmend’, natuurlijk, om later het vrije…

veertig kleine kinderen speelden midden op straat

De heer T. is dood. Alleen mevrouw de B. spreekt dat laatste woord uit zoals zij alleen kan schelden en…

vaak ongewild

Ik vraag hem hoe je stem was, mamma, want ik weet het niet meer en ik had hem zo graag…

in een te kort rokje

Een vriend zei eens dat ik maar heel gewoon was. Het was geen waarschuwing voor teveel eigendunk maar een ongevraagd…

het geluid van een bezorgd iemand

Op deze leeftijd zou niemand armoede moeten hoeven voelen, gemis of stijfheid op verkeerde plaatsen, geen verdriet of afwijzing, geen…

© 2019 Alja Spaan. Thema door Anders Norén.