Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: zijn

de ruimte werd duidelijk

Iemand zet een kopje op de hoek van mijn tafel, draait muziek in de andere kamer, ik zeg dat ik…

elke wachttijd

Nu moet ik volwassen zijn, zegt hij, en in balans. Hij kijkt me aan terwijl het oortje vol muziek uit…

voldoende

Te midden van alle reizigers zit zij voorovergebogen en met een pen in de hand en noteert, oplossingen blijkbaar voor…

zonder iets te hoeven ruilen

Tussen ons stapelt tijd zich op. Hoge torens die de weg versperren, ijl en doorzichtig, met kleine gangen daartussen die…

soms net over onze hoofden heen

Bij het ouder worden had hij gedacht zijn twee obsessies achter zich te laten, dat zou rust geven en die…

half onderbroken

Ze was er zomaar, aangeschoven door een van die opgeluchte meisjes die meteen daarna bij de kok gingen bedelen om…

sowieso

Dat je daar was en niet ergens anders, een plek van eerder, iets dat je zondermeer herkent, een baken onderweg,…

terwijl ik keek

  Het is eenzelfde verzameling, eenzelfde omgeving, alleen de geur is anders. Het boek dat ik wilde, ligt op tafel…

een kennismaking

Soms wil ik de anonimiteit van de snackbar, de chauffeur met alleen zijn slaatje en het plastic vorkje, het nieuws…

© 2019 Alja Spaan. Thema door Anders Norén.