De zes treden hier zijn een test, zoals de straat een uitdaging vormt.
Het vermijden van het uiteengereten vuilnis, dwars

geparkeerde auto’s, walmende barbecues uit de tuinen en de keuze
van muziek, zoals de geur van houtkachels in de

betere straten rondom je voor altijd onthouden worden maar hier het
vet blijft hangen van het halve varken op het spit.

En toch doet iedereen zijn best. Achter de voordeuren het welkom
op vloer en wand, in grove letters en het liefst in het

Engels, het droogboeketje in de vensterbank, een opgezet beest in
de slaapkamer, een gehaakt gordijntje van de kringloop en

de was aan de lijnen op het balkon. Niemand op een stoeltje daarachter.
In vlekken op een van de treden lijkt alles op

een misdrijf, niet zorgvuldig voorbereid maar in haast en gretig bijna.
De voordeur open voor het wegvluchten van een zwerm vliegen.