Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: schrijven

een extra paar sokken

Maar ik lees je, roept hij uit, alsof dat hem voor altijd vrijpleit van alles dat hij niet doet, de…

het licht aan

Vaker is de ruimte in de ochtend beperkt. Kinderen lijken her en der te liggen, moeten aangekleed en schreeuwen om…

zeemeerminnen

Elke keer bovenkomen en lucht happen, dat is het enige waar ik aan denk als dit woord nog glibberig op…

zijn rol groot

De deur openduwend verzet de wind zich erachter en blaast terug, een speelse poes die niet rustig op mijn lijf…

hoe ik dit alles onthouden zal

Of ik niet iets kan veranderen aan de interpunctie, stelt hij, maar dat deed ik jaren geleden al; het is…

haar lievelingskleur

Hoewel het handschrift keurig is en nergens onder de lijn duikt of vlekkerig een emotie verraadt, zelfs haast of gretigheid…

vliegen vangen

Soms zijn er ongevraagde commentaren van ondersteunende aard, er is een komma vergeten of de werkplek die beschreven wordt is…

meedoen

Soms gaat de gelegenheid voorbij. Tikkende blote minuten achter een scherm dat niet oplicht, voor een gezicht dat niet opengaat,…

aan het eind van die schuifelende rij

Midden in een steriele ruimte over rijm praten heeft geen zin. Een grapje eerst: ‘omarmend’, natuurlijk, om later het vrije…

© 2019 Alja Spaan. Thema door Anders Norén.