Nu de bomen elkaar nog raken met hun takken en de gaten hartjes
lijken op een bewasemde ruit, onze neus ertegen

om nog iets te zien, de ochtend een probeersel van licht en stilte,
nu de straat nog leeg is en de regen weg,

en de mensen achter de gordijnen, de honden achter de voordeur,
de poezen in de vensterbank, nu

beweging alleen vanuit die bladeren komt en ver daarboven een
zucht vanuit de vogels, een plastic tas

aan een onderste tak, een zwaar geworden matje over de lijn van
de buren, roze knijpers voor het kind daaronder,

de zon misschien wel niet doorkomt en niemand de boodschappen
bezorgt, we alleen onszelf hebben en nog

even, zijn de woorden misschien wel welkomer dan die van de dag
ervoor, goedemorgen wereld, de deur open, begin!