Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: de stad

de bovenste kamer

Van elk reisje zijn de laatste meters het zwaarst en dat terwijl thuiskomen het belangrijkste is. De zes keer tien…

een kleine opening

Ik hoef niet te komen, hij belt. Dat geldt voor dokters, zonen, minnaars en buurmannen, oude vriend O. en de…

het rood-witte lint

Konden wij vroeger onze behendigheid testen door de rij in te halen, slalommend ons doel bereikend, nu komen we klem…

per ongeluk

Het lijkt te laat jezelf opnieuw uit te vinden. Doe je nog iets bijzonders, vraagt hij, maar ik zou niet…

rechts van mij

Ook deze buurt is Instagrammable, althans de buurvrouw beneden is het. Zij maakt selfies van het moment dat zij, nauwelijks…

een teken van tekort

Ze nam haar schoenen mee naar de kamer met de bedoeling ze aan te trekken maar toen dacht ze eraan…

als achtergrond in een avontuur

Tegen de regen aan, zo voelt ook het afscheid. Flarden kou in grijze lucht, een vogel die vergeefs de ochtend…

een donkerblauw wolkje

Dromen worden anders als deuren dicht blijven en ramen gesloten. Hoewel de ruimte leeg is, vult het gezoem van duizenden…

het zwart

Mevrouw de B. leeft nog maar dichter O. is dood. In hun stad zwellen de stemmen aan, scheuren auto’s weer…

© 2020 Alja Spaan. Thema door Anders Norén.