Stel dat wij twee aan twee verzameld moesten worden om wat dan
ook naar binnen te gaan, wie zou dan aan mijn
zijde komen, zoals heel vroeger door de dubbele deuren van het
schoolgebouw of in het oudste verhaal of bij het
toetreden tot het geloof, de zoveelste klas of wachten voor de zebra.
Wie zou mijn hand grijpen en rustig de stappen
zetten of zouden we meegesleurd worden in haast en gretigheid,
bang nooit op tijd te zijn en iets nooit te bereiken.
Lieten we los halverwege en stopten we de vingers in de jaszak of
achter een andere rug in de lucht, hadden we eten mee
voor onderweg of was ons echt iets beloofd voor als we daar waren
en waar waren we dan, zou er gegiecheld worden of
heel ernstig of zouden we nog geheimen hebben die beslist moesten
worden verteld, zou er tijd zijn ons te verstoppen?
Reacties door alja
vaak ongewild
dank Frank
het verkeerde perkje
bij alles dat W. vertelt, zegt hij 'maak daar maar ...
hoe lief tegelijkertijd
dank Leonore
de 2e column voor de site van Pom Wolff
Hij is er nog, speelt piano en leest! Dank voor ...
mijn veiligheid
ik houd in alle opzichten meer van het suggestieve, x