Eerst nog dit aanmelden. Alsof we daarna onszelf kunnen
terugvinden en in tussentijd vrij zijn. Elke

afstand overbruggen. Lopend in de vroege koelte, het water
oversteken met de neuriënde pontbaas,

wachten tot de weg vrij is, langs de weilanden, onder het
tunneltje door en dan een andere route terug.

Deze trappen beklimmen, koffie als beloning. Een voor een
de auto’s horen starten, de deuren slaan, het

hoofd onder de kraan houden, de polsen, de handen. Eerst
nog alle kinderen een prettige nieuwe week wensen.

Het ‘jij ook’ volgt later. Twijfelen tussen de eerste en derde
regel, de rok over het bed gooien en een broek

kiezen. Dan pas weten hoe het moet. Mezelf op de hoogte
stellen. De nachtelijke woorden nauwelijks leesbaar.