Dit keer geen foto van handen die een hartje vormen of neusjes
tegen de ruit en arm over arm grijnzen. Ze

hebben hun eigen rugzak gedragen en onderweg gegamed en
het eerste dat ze deden toen ze thuiskwamen was

ramen open, kroketten eten en speelgoed controleren. En toen
een foto vanaf een stoel en ogen naar boven

en daarna slapen in hun eigen bed dat daar gewoon al die tijd
had gewacht op hen. Net zoals de fietsen in de schuur,

de narcissen in de tuin, de post van een half jaar en de tas met
boeken en snoepjes die ze vergeten waren op

de heenreis. Terwijl wij piekeren over hoe we heen en weer door
dit kikkerland komen, wat we zullen dragen, bijna

altijd in hetzelfde bed liggen en nog niet weten wat we met Pasen
eten, weten zij alles. Ze gaan het vertellen, straks.