Alsof iedereen onderweg is, niet alleen in het rood maar in alle
kleuren, alsof overal familieleden jarig zijn
en het al Kerst is of een wedstrijd gewonnen en nu gevierd moet,
aan het begin van de straat iemand herkend wordt,
bij jou in je arm haakt, het verhaal afmaakt van lang geleden, je
de groeten moet hebben van een overzeese tak,
oom K. de conducteur en in een jolige bui, neef P. met snoep in
zijn zak, met z’n vieren op de bank,
een liedje ergens, en we allemaal hetzelfde willen, een kleverige
hand, een goede afloop, een warme thuiskomst,
natte haren worden uitgeschud, zachte duwtjes als schouderklopjes,
nog even, deuren al open, in gesprek met
kinderen die allemaal bij elkaar lijken te horen en wij moeder van
en midden in een spelletje zonder regels, dat vooral.
Reacties door alja
vaak ongewild
dank Frank
het verkeerde perkje
bij alles dat W. vertelt, zegt hij 'maak daar maar ...
hoe lief tegelijkertijd
dank Leonore
de 2e column voor de site van Pom Wolff
Hij is er nog, speelt piano en leest! Dank voor ...
mijn veiligheid
ik houd in alle opzichten meer van het suggestieve, x