Er zijn geluiden in de boomhut die niet passen bij de lichte schommeling
maar wel bij de bouwplaten, hekken, zuchtende

machines buiten, de snel opgetrokken werkplaatsen die het hele terrein op
elke hoek sieren en het vroege tijdstip waarop een

bouwvakker zijn bus parkeert. Was het gisteren nog alleen de overbuurman
en ik die hun licht aandeden en aanstalten maakten tot

enige beweging, nu zijn het bouwlampen en helmen die aan- en opgezet
worden, scharnierende delen die open- en

dichtgaan, dag nog in de nacht, lantaarnlichten die niet op kunnen tegen
deze inmenging en zielig bespat worden door

wat regen, modder, herfstblad en een enkele hond. De buurman bladert in
zijn krant, ik wrijf koude voeten over elkaar, willen

de mannen koffie, maar het onderonsje in de bus beslaat het raam waarachter
de duim omhoog gaat, eerst dertien witte boterhammen met pindakaas.