Ze zit op de vloer, benen voor haar uit, steunend op haar handen
die achter haar staan, totdat ze weet wat ze

maken moet, kleine bouwseltjes van de steentjes die ze opdiept
uit de bak tussen haar benen, aangemoedigd

door S. (10) en L. (8) die termen roepen als spaceship, robot, of
gewoon oh en ach en dan hun volgende bladzijde

volgen want de moeilijkste dingen uit die enorme dozen staan in
een boekje, dat is handig, zeggen ze,

daar komt een Harry Potter autootje en een toverstaf, daar een stuk
kasteel, daar een taartje maar dat is om te eten,

daar oom D. (36) maar ook bijna jarig, krijg jij ook lego? en daar
ligt dus onze wereld. Ik denk dat ik deze naast

mijn bed zet vannacht, zegt L. (8) en dan niet meer slapen kan, ik
ook, zeg ik en wijs op mijn verzinsels en slaap als een roosje.