Zeven telde hij er, eentje meer dan de vorige keer, en wacht,
achter het gordijn nog een, het werd toch echt

een verzameling terwijl zij met klem ontkende dat ze iets
spaarde, het was alsof ze vrienden had die

hij niet mocht ontmoeten, eentje onder het bed misschien en
dan nog een in de kast, het huis was al

overvol, wat deed een mens met al die spullen en zeg nou zelf,
wat kostte dat allemaal en terwijl hij daar zat,

zich nauwelijks bewoog, registreerde hij nog een negende, hij
haalde een pen uit zijn borstzakje en een boekje

en schreef het op zodat zij, toen ze eindelijk tegenover hem zat,
wilde weten wat hij noteerde en waarom en toen

een deurtje opende ergens en er nog zestien verscholen waren en
heel onschuldig vroeg, wil jij misschien ook?