Een teken van leven is soms een onbeholpen berichtje waarin een
zwetend figuurtje op en neer springt. Iets geels

waarvan we vermoeden dat het een stripje is dat wij niet kennen, een
quote in het Engels. Iets dat geen antwoord behoeft,

geen reactie omdat duidelijk is dat de zender niets te melden heeft,
behalve dat er nog zijn, ergens in the cloud.

En toch doen we zo ons best, ijsblokjes in mijn hals en dan een foto
maken van de druppels of een open mond en dan,

maar we bewaren het voor onszelf. De echte berichten dringen deze
aandachtstrekker naar de laatste plek. Er is een

filmpje van een nieuw huis, er zijn twijfels over een nieuwe baan, er
is een pizza die wonderschoon uit een nieuwe oven

komt, het tropenrooster van de jongetjes, 20 graden in Schotland en
een vader die met ogen dicht leest in een bos.