Tussen gisteren en overmorgen is hij zoekgeraakt, alsof hij een
berg beklom en tussen een spleet naar beneden
zakte, zonder een rood mutsje te dragen en nog zichtbaar te zijn.
Hij had het niet zo op de tijd, hij zei dat hij
veertig was toen hij vijftig werd en nu zou hij zo’n beetje zestig
zijn, tellen was weer zo’n ding, vrouw nummer vier was
toch nog altijd de eerste. Het was geen man van de bergen maar
er moet een soort van vergelijking zijn en een
reden dat hij niet langer vindbaar is. Zijn adres is zwartgemaakt,
online onbereikbaar, en van activiteit geen spoor.
Er brandt geen kaarsje voor hem, zijn naam komt niet voor in de
overlijdensberichten en trouwens, wisten ze wel hoe
je die spelde en ze mist hem, nummer vier of nummer een, ze wacht
op een teken, rood of niet, hij had toch wel iets kunnen zeggen?
Reacties door alja
vaak ongewild
dank Frank
het verkeerde perkje
bij alles dat W. vertelt, zegt hij 'maak daar maar ...
hoe lief tegelijkertijd
dank Leonore
de 2e column voor de site van Pom Wolff
Hij is er nog, speelt piano en leest! Dank voor ...
mijn veiligheid
ik houd in alle opzichten meer van het suggestieve, x