Aan de andere kant van de zee zitten zij op de grond voor een
schilderij van een van onze bekendste landgenoten,

L. (8) als eerste natuurlijk want het is zijn favoriet en hij gaat
altijd zitten als hij iets bewondert en niet voor

drie minuten, bijna lijkt het alsof ze hun middageten daar nuttigen
en in ieder geval bespreken ze het wonder,

dat we ook apart op een foto doorgestuurd krijgen. Het zijn de
kleuren, weet ik, het geel, het veld gras,

maar ik moet de afbeelding vergroten om te zien wat daarboven
zweeft. Nu hij zelf besloten heeft schilder te

worden en gewoon een atelier binnenstapte en nu les krijgt, tussen
schoolse tijden, trainingen in sportpak en de piano door,

is hij nog serieuzer bezig, ik zie zijn broer wat tegen zijn schouder
bonken maar deze artiest beweegt zich het eerste uur niet meer.