Daar sta je veilig, zegt hij, tussen Vasalis en Michaelis, een mooie plaats
in mijn boekenkast, lezen zal ik je, koesteren,
uitspreken en liefhebben, en ik zie me staan in een vreemde kamer bij een
nog redelijk onbekende lezer terwijl mijn verwanten
me in de enveloppe laten en in de onderste la of in een oud kastje dat ze
ergens op straat vonden of naar de kringloop brengen
en me doorverkopen voor 2 euro 50, me streng vragen of ik leven kan van
een hobby en de hele onderneming, mij dus,
zo gierig aankijken dat ik in de nacht ruzie maak en mezelf uitleg en verdedig
en altijd weer verlies, veilig, zegt deze man en mijn wangen
kleuren, ik huppel over straat, ik ben een cadeautje, ik wil een strik in mijn
haar en een hoge paardenstaart en een rokje dat danst,
en heel vaak uit de kast gehaald worden en betast en omgeslagen en uitgespreid
en met een briefje ertussen op tafel gelegd worden, elke keer weer.
Reacties door alja
vaak ongewild
dank Frank
het verkeerde perkje
bij alles dat W. vertelt, zegt hij 'maak daar maar ...
hoe lief tegelijkertijd
dank Leonore
de 2e column voor de site van Pom Wolff
Hij is er nog, speelt piano en leest! Dank voor ...
mijn veiligheid
ik houd in alle opzichten meer van het suggestieve, x