Als we niet met z’n allen gaan, gaat hij misschien als eerste, het
voorbeeld gevend zoals je doet als je de oudste

bent, niet van harte maar gewoon zo bepaald, zoals je feestjes
organiseerde en de eerste zorg voor hen die je

lief zijn, hielp bij alle verhuizingen en aanwijzingen gaf waarnaar
niemand wilde luisteren, niet echt

tenminste, de keuze aan muziek in huis bracht en de eerste stapels
wasgoed vanuit studentenkamers en reizen

buiten onze kring, de auto afreed die al jaren in de garage stond,
en de tabak op tafel legde met een vanzelfsprekendheid

en argeloosheid die er toen nog was, het haar langer dan ooit en
rook naar vreemd eten waarvan je het recept

niet kon geven en jaloersmakend studeerde op een theorie die ons
misschien nog wel eens van pas kon komen, tot nu.