Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

als een zomerse bui

Een eerste bericht komt nu op het moment dat in mijn droom
de kookwekker afgaat en ik van boven de dampende

borden haal, het waterhuis, de kinderen nog klein, de honger
als altijd ongekend. Er ligt een boom op de rails,

meldt de een en de ander toont, alsof er geen tegenwind was,
een foto van een hondje dat schuldbewust kijkt,

daarna zijn rode wangen, natte sokken en de verschuivingen
in het systeem nu veertien vrachtwagens niet

onderweg zijn. Het is hetzelfde rare tijdsverlies dat ik voel
als ik in boek 9 bezig ben en nog precies zo

mijn zinnen formuleer, drapeer om de gedragingen van toen
die maar herhaald worden, zonder beeld

of het moeten de bomen rondom mijn toren zijn die vanuit
hun stammen kreunen en mij bijkans raken.

2 reacties

  1. Weer in het beeld gezogen en weer mooie verschuivingen tussen droom en realiteit. Mooie vondst: een kookwekker in een droom laten overgaan en dan een stuk verleden invullen.

    Groetjes,

    Elbert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

© 2017 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑