witte windvlagen
In de ochtend is het weg: dit langgerekt klagen, dit twijfelen, dit drie snikken lang huilen uit alle poriën, dit…
In de ochtend is het weg: dit langgerekt klagen, dit twijfelen, dit drie snikken lang huilen uit alle poriën, dit…
Ik zie de zilverwitte stippen zich spreiden tot langgerekte snelle strepen, op de wind de balans, het ijle nest kruisend…
Op de terugweg mat ik het licht, heen de meters. De wind hield aan, ik had niets dan drieduizend woorden,…
Ik dacht het zonder beelden te doen, zonder felle lampen gericht op mijn schavot, zonder kabbelende toon of Russische kamermuziek,…
Het zijn oude handen die de laatste dagen verstrikt raken in de zachte touwen waarmee het hart zich vult in…
De kat klaagt nog steeds dat de vogels niet landen terwijl ik door de vensters praat met dezelfde kraaien, tuimelend…
Voorheen gleed ik bloot en half uit de trein en wapperde als het ware voor de wind en het spoor…
Daar waren geen zuigende geluiden, geen flitsende beelden, geen gezamenlijk hoesten of luidkeels commentaar op vriendin, voetbalwedstrijd en laatste aanschaf,…
Zoekend naar ‘overbodig’, ‘onnodig’, zelfs een hele zin als ‘voor de gek houden’ doorkruis ik niet alleen de verzameling poëzie…