dat achteloos gebaar
Een simpele kaart waarop zijn foto: het hoofd geheven naar het lamplicht dat fel zijn bleke huid beschijnt, het lijf…
een andere bestemming
De haast komt terug, het koortsachtig gevoel dat wij nog zoveel moeten en of het nu alleen is omdat wij…
dat lichte schuren
Het is als in de dagen na de wisseling van het nieuwe jaar: niemand’s land waar rode flinters de straten…
lege bomen
Toch is dit de echte wereld, de natte druipende zwarte hoogten die we kennen uit eerdere valpartijen, de daarna strekkende…
de echo
Je open blik omarmde het jongetje in mij thuis voelde ik me in die grote poelen blauw zag je zee…
zoete woorden
In de beperkte museale ruimte, trap op, rechts aan onze uitgestoken hand, had ze losgelaten: de kaders waarbinnen ze moest…
midden op straat
Vanachter dit glas, wuivend nog naar de kale zwarte takken, de opwippende natte bladeren waaronder het beest, het dunne laagje…
thuis
Nu de sporen weer zwart worden, het ansichtkaartje blijkbaar is verstuurd, de lucht weer vol van donkere vegen, is het…
een dialoog
Misschien doe ik dit alleen om te ontkomen aan: die zachte stem die, bij voorkeur laat, vertelt dat het niet…