een onverzettelijk beeld
Dromend legt hij zijn hoofdje op tafel, opeens klein geworden, en aait hij met een vinger een witte hond die…
Dromend legt hij zijn hoofdje op tafel, opeens klein geworden, en aait hij met een vinger een witte hond die…
Soms moeten we bij het opstaan nog over hem heen, hoge stappen over een onverzettelijk beeld, een herinnering die warmte…
Als iemand bovenaan de trap, nog voordat hij binnenkomt en zwaar hijgend, vraagt naar de waarheid, moet er in het…
De heer P. is jarig. Eerst loopt hij langs ons en keert zich af, de zaal te vol naar zijn…
Ook afstand chanteert. Daar waar we altijd vrij willen zijn, beperkt ons de afwezigheid, de andere stad, de reis omdat…
Of alles goed was, vroegen ze. Ze knikte. Ze zou niet een van die vrouwen worden die klaagden en zeurden….
Heel soms, als mijn vingers het haar verdelen in twee en daarna in strengen van drie en zich verwarren in…
O om een keer nog, voor de allerlaatste keer dan, te schrijven over dat niets dat daar nog ligt, het…
Een Vlaamse dichter groet met ‘tot altijd’ en hoewel het onderaan een nietszeggende mail staat, lijkt hij dichterbij dan menig…