Heimwee naar een huis, een fiets, een bepaalde bocht, een zekere
weg, benen op de stang voor je,

voor de wind (zoals een jongen langs suist op het pad), een traktatie,
duidelijkheid, chaos, een jaar van liefde,

een lange trap en deuren open en dan in vertrekken komen die je
ooit eens bezat, witte muren vol kunst,

de kinderen als baby’s, het bed vol, heimwee naar een weiland vol
paardenbloemen en het hooi op stelten, de geur

van haar keuken, poëzie zoals die bedoeld was, zijn foto’s, de frons
in een gezicht, achterop springen met een

gilletje, armen voor zijn buik, lichte wolken daarginder, een jurkje
van kant, de hoogste hakken en dan wiebelen,

verlangen naar dat gevoel, alles te kunnen doen wat je wilt en niemand
boos op je, voor de wind en altijd.