Misschien moet je je concentreren op voorgaande handelingen
om de waan van de dag te kunnen hanteren, een

beetje zoals het biebboek nakijken als het in de gleuf verdwijnt,
naar het scherm kijken terwijl het zwart is,

dagelijks iets schrijven in exact dezelfde vorm als daarvoor en
je ogen sluiten als je op het bankje in het park gaat

zitten, ook zonder zon. Misschien moet je hazen gaan tellen en
krokusjes en doen alsof en kruizen trekken in je

agenda, kinderfoto’s bekijken, een recept navolgen uit het uit
elkaar vallende kookboek van je moeder, de zoom

uitleggen van een jurkje en iedere keer proberen de draad in de
naald te steken. Je mond opendoen en dan een

schreeuw opnemen die niet hoorbaar is, leren zingen in een taal
die je verwaarloosd hebt, en dan nog eens.