Dat iemand je huis kent en het vorige bezocht heeft, je in zijn
auto heeft vervoerd of naast je op de rand van

een podium zat en jij zijn huis en zijn vrouw kent, dat je weet
van elkaar welke kinderen er rondlopen of hoe

ze uitvlogen later, wat ze studeren, dat je jaren geleden al wist
hoe zijn leven eruitzag omdat hij je las en jij

hem terugschreef als hij jou zei hoe mooi ze waren, deze woorden,
de kruimels in zijn stoelen zag liggen of hoe zijn

haar zat na een doorwaakte nacht en wat hij eigenlijk bedoelde
ooit, zijn vader meenam en op de filmpjes aanwezig

is met onze poëzie, dat scheelt allemaal enorm omdat hij je dus
kent en dan zomaar is elkaar kennen het halve

werk, word je even opgetild en in het rond gezwaaid en val je
lachend samen achterover, zoiets en dan nog een keer.