Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

de inhoud van zijn heimwee

Er zijn opmerkingen over zomeravonden en de geur van
het weiland, aardbeien die ze stal die

vlekken maakten in haar handen, er zijn kreten over het
hete asfalt van zijn stad, haar schoenen klepperend

over de bruggen, ze is niet gebleven, zij zijn niet gebleven.
Er zijn versjes waarin hij terugkomt, hij

draait zich om en om, verwart zich in de dekens, haar, hen,
voelt hoe ze op hem klimt, wat heb je aan

liedjes als je ze niet kunt zingen, iemand neuriet, hij heeft
last van zoemende muggen die met

de warmte paren, ziet opeens het rood tussen haar vingers. Er
zijn vragen die hij zich nooit stelde, besluiten

die hij nooit nam, opeens is de tijd stil blijven staan op dat
ene beeld dat doorbrandt en ratelt, die hitte toen.

4 reacties

  1. O, wat is dit weer prachtig. Inhoud qua beeld en ideëen top! Dat laatste met dat doorbrandende beeld doet mij denken aan de tijd van de amateurfilmpjes die konden doorbranden als je die in familiekring afspeelde. Klopt toch? Jaren 70 voor mij…. Maar alles klopt weer en stemt weemoedig.

    Fijn deze gelezen te hebben…

    Lieve groetjes,

    Elbert XXX

  2. hans altena

    10 juni 2018 at 11:19

    and it burns burns burns

    de zomerfilm enkel nog vlekken oranje en dan de randen verkolend

    hot chilly peppers in the blistering sun

  3. alja

    10 juni 2018 at 15:44

    ja, da’s weer een mooie!

  4. alja

    10 juni 2018 at 15:44

    precies en te grote handen voor de spoel, x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑