Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

wat wil je dat dit gedicht doet

Ik heb niets. Geen herenkostuum waarvan de stropdas mij
mijn nek doet breken, geen hoge mannenschoen

waarop ik sneller kan, geen tweede naam die ik met schroom
nog gebruik maar eigenlijk als

eerste wil, geen onafgebroken ijver dat mij tot laat op houdt,
ik heb niet meer de hoge witte wanden waartussen

duistere praktijken als dekmantel fungeerden voor mijn
eenzaamheid en niet langer de bedelende

mamma, niet de pose meer waarin ik wachtte omdat hij zo
dadelijk zou komen, geen dampende stallen

waarbinnen ik het vee moest voeren en dus geen mond waarin
mijn hand verdwijnt. Ik heb mijn vader begraven

en dus verlaten of misschien heeft hij dat zodat ik nu alles
heb waarover ik moet schrijven maar niet doe.

3 reacties

  1. WAUW!

    Groetjes van mij XXX

  2. Misschien zit ik er helemaal naast, maar ik heb in gedachten het interview met dichteres Marieke Lucas Rijneveld wat ik dit weekend las. En de foto’s daarbij!
    Het is meesterlijk hoe Alja hier op inspeelt.
    Maar nogmaals, misschien zit ik er helemaal naast.

    Atze van Wieren.

  3. alja

    6 februari 2018 at 07:24

    Je kent me inmiddels, Atze!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑