Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: pijn

resten van het gezelschap

Hoe je de kat iets te lang kon vasthouden of hem omgekeerd op je droeg of zijn staart over tafel…

het schriftje zonder inktvlek

Ze heeft het briefje gevonden en schreeuwt bijna net zo hard als wanneer ze haar vaste plaats niet krijgt. Het…

keurig afgesloten

Ze hoorde mijn stem een keer, ergens op de achtergrond, en had gezegd hoe jong ik klonk, de lijn zonder…

dat bijna te lang durend moment

Het was beslist geen zweven, toch zat er even uitstel in de beweging alsof inderdaad nagedacht was of moest worden,…

op de tast

Omdat er altijd een keuze is, vond ze dat alles dat daarna kwam haar eigen schuld was. En alles dat…

haar vaste plek

Het niet willen weten is een fase die verlengd zou moeten zijn tot een ieder sterk genoeg is, bij elkaar…

vaak was het een combinatie

Je zit aan het ontbijt en twijfelt aan nog een eitje of iets met roze vlokjes erin, het is warm…

onder dat rechter borstzakje  

Vanuit de kant van het lijf gezucht, gekraak en gesteun, geen voorjaar maar laatste winterdagen of overwegingen van andere aard,…

hard rennend van de ene hoek naar de andere

Of hij het nu vertelt of niet, of het praatje stimulerend is of dodelijk saai, of er een waarheid is…

© 2020 Alja Spaan. Thema door Anders Norén.