het applaus daar
Gelukkig, zegt de rijmloze vriend, houd ik niet van die eindeloze monologen. Ik heb dan al een half uur niets…
Gelukkig, zegt de rijmloze vriend, houd ik niet van die eindeloze monologen. Ik heb dan al een half uur niets…
Na het eerste kunstwerkje meende mijn vader dat ik het hele land zou kunnen voorzien, ik zou musea vullen. Hij…
We hebben het er niet over. Alsof we elkaar gisteren nog zagen, zo zien we elkaar nu. Wat meer gedichten…
In de nacht houdt hij haar hand. Je zult maar bang worden van iets. Je zult maar denken dat er…
Ze is gelukkig, beweert hij. Ze kijkt de hele dag televisie, haar benen op het salontafeltje, de koektrommel op schoot….
Weerspiegeld in de ruit komen we onszelf bekend voor. Wonend in de hoogste boomtoppen, licht vlekkend tussen het zwarte gebladerte,…
Dan is er een droom die terugkeert zoals een plan dat niet goed uitgewerkt is en liefde iedere keer anders…
Het is een kwestie van wennen, meent hij. Kon vroeger alles in een minuut of twee, weliswaar langere eenheden dan…
Om dan die hand te voelen tot de greep verslapt en de vingers nog even doorlopen tot ze van je…