aan land ergens anders
Het is als in zijn onderkomen: krap, volgestouwd, gezellig maar onhandig, warm en tegelijkertijd weinig gastvrij. De deur staat weliswaar…
Het is als in zijn onderkomen: krap, volgestouwd, gezellig maar onhandig, warm en tegelijkertijd weinig gastvrij. De deur staat weliswaar…
Zal ik echt schrijven over het zwarte gat waaruit we ontstaan en weer verdwijnen? De vlekken in het Oneindige verhaal…
Zijn voeten tussen de mijne, net boven de spleet tussen de bedden die niet zichtbaar maar toch dreigend ons uit…
De vuilnisman die bij elke prullenmand uitstapt roept zodra zijn deur opengaat, ‘gelukkig nieuwjaar’ en ook ‘het gaat al hard…
Vandaag houd ik weer heel veel van je. Ik zeg het niet. Het zit in de storm en het donker…
Voorzichtige stappen op het wit, aan houvast denken terwijl de voeten wegglijden, de brugleuning bevroren, de overkant nauwelijks zichtbaar. Steeds…
Een volgende morgen zijn we onderdeel van het borduurwerk, wit, op een zwarte jas, verloren in de steekjes die we…
Om in bed te glijden en daar op het uiterste randje en heel behoedzaam de kinderen te vinden die zoveel…
Herfst, dachten de jongetjes, is iets dat we zelf maken. Met bladblazers en mannen die bladeren prikken aan stokken en…