een code oranje in mijn hart
Londen, 5 september 2018 Lee Ruben “van de open plek in het bos”
we vermoeden een vierkantje
Het is net een Nieuwjaars ochtend, een stukje niemandsland waarin je t liefst nog wat koude oliebollen eet terwijl je…
wat ik nu precies met kunst doe
Er zou nu een verhandeling moeten komen over het wurgend moederschap, het ongrijpbaar proces dat mannen wegzetten als bloeden van…
waarachter de figuren dansen
In de ruimte herken ik alles, alleen de afmetingen zijn teruggebracht naar de verhouding in onze jeugd zoals de verzamelingen,…
een moeder op leeftijd
Door alles op te schrijven weten we voorgoed hoe het voelde, niet per se hoe het was, de werkelijkheid ligt…
in haar hoofd
Dat je zo dichtbij bent en toch niets kunt doen, het spook heeft zich al door de spleet van het…
vanuit een andere wereld
Hij strekt zijn armen uit en huilt en zijn droefheid ligt de hele ochtend op me, achtervolgt me tot nog…
lengte en duiding
Als ik zeg de baby te verlangen, zegt ze hij ook naar jou, maar ik bedoel dat ik haar verlang,…
bij voorbaat een volgende keer
Alle informatie die verzameld wordt, komt in geen gesprek meer terug of wel maar dan half en met verkeerde naam,…