Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

een code oranje in mijn hart

Nu hij een naam heeft, hart onder mijn hand, dansende
vlinder op haar jurk, vervolg op een nachtelijk

telefoontje, een grimas met vet en strijdkleuren en ogen
vastbesloten gesloten, geroepen met

zoveel zorgvuldigheid en liefde, teer passend in de boog
van haar armen, en ik weet dat hij

veilig is, zij achterovervallend met het haar langszij en
de gelukkigste glimlach ooit, zag je eerder

zulke zelfbewuste overgave, en hij opnieuw terugkeert
als ridder, held, liefste, vallende

ster, zoon, vader, broer en zich aansluit bij het tromgeroffel
en de lange stoet van beren, feestmuts,

chocoladecake, zachte hoempapamuziek, zonder meer de
maat wetend, huil ik om zijn komst.

 

 

Londen, 5 september 2018
Lee Ruben
“van de open plek in het bos”

4 reacties

  1. Ontroerend, gefeliciteerd! Jij en je familie!

  2. alja

    8 september 2018 at 09:05

    dank Hans, xx

  3. Gevoelvol.
    Maar toch niet sentimenteel.

  4. alja

    11 september 2018 at 06:29

    dank John

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑