huidresten
De enkele keer dat ik terugga, zijn de afstanden veel groter. Niet die naar het dorp waar het lint opeens…
het hoogpolig tapijt
De ochtenden dat men nog aardbeien vind, tomaten en pepers op het reeds verkilde balkon, verscholen tussen de vochtige bladeren…
verscholen in een groep
Een enorme rust omarmt me. Alsof ik opnieuw in het dorp neerstrijk waar naast de vogels een enkele man uit…
duizendschoon
Eerst in de avond gun ik mij de herinnering: hoe de zomer afloopt en ruikt zoals toen. De kinderkamer overwoekerd…
zachter
Het vastleggen gebeurde in donkere, grove strepen. Alsof voortdurend onder bomen. Aan de voet van majestueuze pilaren, de hemel onttrokken…
in de vorm van
Opeens lagen we ergens anders. Uitgespreid op een tafel in de schaduw, half uit een mapje met daarop onze naam,…
vage omtrekken
Er gebeurde daar net genoeg. Vanonder de plastic stroken die het glas troebel maakten of daarboven, aan alle kanten toch…
thuis
In het lege huis waaruit lampen, potten, planten zonder morren meegaan, het gordijn zich gewillig laat zakken, de trapbekleding spontaan…
zwarte schaduwen
Toen we op loopafstand van elkaar waren, zij daar rustig en gelaten en boven op elkander, zoals de rozen verkleefd…