Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: herinnering

mijn schoenen

Schrijf me, bedelde hij, zoals hij mij schreef. Stiekem en slim, vanachter het gedeelde bureau, het aanrecht, vanuit de kerk,…

daarboven

Ze stopt haar hoofd onder een tijdschrift en verdwijnt in de tafel, ze wil niet luisteren naar wat er verteld…

voorop

Alsof iedereen opeens zijn mond houdt, we naar elkaar staren in afwachting van, iemand iets heel ernstigs beweerde en we…

beweging

Omdat de heer B. Jan is en mevrouw H. Joke, noemen we opeens iedereen bij de voornaam, de anonimiteit is…

geroezemoes

Terwijl wij over onszelf praten, trekt de stad voorbij, schuifelen de bewoners voor ons uit de tram uit, wollen mutsen…

onder mij

In zijn dorp groeien de bomen paars en mensen zijn afwezig. Een paar huizen leunen tegen elkaar, zoals wij. Op…

vandaag

De rijmloze vriend bouwt af, thee in plaats van koffie, twee keer in plaats van elke maandag, de maand is…