geen gezichten, alleen hun stemmen
Er zijn maar duizend voetstappen tussen ons en toch zien we elkaar niet. Met reden, zegt hij, maar welke ben…
Er zijn maar duizend voetstappen tussen ons en toch zien we elkaar niet. Met reden, zegt hij, maar welke ben…
Tegen het vergeten maakt men zich rituelen eigen. Hij wacht boven aan de trap, de vader die ik kwijt was,…
Zachtjes doen, alsof hij nog slaapt. De gordijnen dicht alsof het steeds nacht is. Fluisteren alsof er een geheim schuilt…
Tegen de regen aan, zo voelt ook het afscheid. Flarden kou in grijze lucht, een vogel die vergeefs de ochtend…
Hij concentreert zich op een beeld van pijn, stelt een grimas scherper, ziet in de ogen iets dat hij toen…
Heb ik het een beetje goedgedaan, vraag je, en ik zeg dat je had kunnen blijven. Dat weet ik wel,…
Mevrouw de B. leeft nog maar dichter O. is dood. In hun stad zwellen de stemmen aan, scheuren auto’s weer…
Dat waarover wij dromen is meestentijds waar. Het valt niet mee met de halve lichamen te leven of met het…
Het is het weten dat je bepaalde plekken nooit meer aandoet. De tuin waaruit je allerlei beesten beschreef, kent nu…