in duizelingwekkend tempo
Ik blijf liever staan, zei de vrouw naast me, om vervolgens in haar telefoon te huilen, neer te zakken en…
Ik blijf liever staan, zei de vrouw naast me, om vervolgens in haar telefoon te huilen, neer te zakken en…
Ook afstand chanteert. Daar waar we altijd vrij willen zijn, beperkt ons de afwezigheid, de andere stad, de reis omdat…
Reizend tot waar de trein niet verder kan gaan verwachten we toch een vervolg, een geheime doorgang, een sissende fluit…
Bloemen, zei hij, de prachtigste bloemen, bloemen zoals je die niet hier op aarde ziet. En dat hij zich niets…
Vroeger moest ik me herstellen in het moment tussen deurbel en binnenkomst, tegenwoordig laat ik mensen op de stoep staan,…
Onderweg met het vergaarde huisvuil, draag ik ook de vellen papier die al jaren in de kast met poëzie liggen,…
Alsof je voor een kind opstaat dat ploegendienst draait en door het donker klieft voordat alle moeders wakker zijn, je…
Er gaat wel eens iemand met mijn inhoud vandoor. Men rukt mij van de muur en nuttigt mij, boert mij…
Het zijn altijd moeders die het niet kunnen geloven. Daar zou hij nog helemaal niet aan toe zijn, hij speelt…