het laatste stukje
Als je elke keer uit hetzelfde raam opschrijft wat je ziet, vanuit dezelfde positie die je vader, je grootvader, zij,…
de mate van doorzichtigheid
Alle obstakels vermijdend in de stad, de knoppen die bijna uit elkaar barsten, de kleverige schil aan de overvolle takken,…
bijna de kunstenaar
Zo’n dag dat iedereen thuis is, je vermoedt kinderen spelend op hun kamer terwijl ze aan raamkozijnen hangen en lakens…
onbederfelijk
Eerst de ochtend waarin de stille stad ontwaakt, de straten wit uitgeslagen, de staketsels rond de kerk, een man op…
de activiteiten van
De kunsten zijn gered. Wijzelf misschien ook. Je kunt leven op een punt taart, roze weliswaar, en je langs keurig…
veel langzamer dan later
In de mistige morgen cirkelen de zilveren vogels luidruchtiger boven mijn hoofd alsof ze de passagiers willen laten uitstappen op…
vrij onderwerp
Als de wind in deze boomhut eindelijk gaat liggen, het fluiten, sissen en zuchten dat over gebogen ruggen en langs…
het krijsend gevogelte
Ik beloof hem het op te schrijven, het uit zijn hoofd te halen en vorm te geven en toch weet…
uit een van de vensters
De nacht laat mij liggen. Het dunne laagje wit dat tegen de ochtend verschijnt, tegen het vergeten en voor de…