de afdruk
Het moment dat zij spoorslags verdwijnt, de rust die zij achterlaat, het strekken en wentelen dat daarna ruimschoots plaatsvindt, die…
genoeg
Om zijn pols het bloedkoraal waarmee mijn familie zich insnoerde alsof ze hun nekken wilden verlengen tot, het goud langszij…
onmiskenbaar
De kussen waren hetzelfde. Even onontkoombaar als op elke nieuwjaarsdag, elke eerste werkdag weer, evenmin gemeend en toch halverwege ons…
mijn bestaan
Te vergelijken met zijn kroelen onder mijn trui om te zoeken naar voedsel, het jarenlang koesteren van de zoete, altijd…
doorhalingen
Alsof ik naar mijn werk moet, door het mistige donker van een ochtend, langs de hel verlichte kantoorpanden, de knerpende…
hogerhand
Er is alleen die stem die geruststelt, die uitgesteld eerst ligt te wachten in zijn hard kartonnen doos waarop met hanenpoten geschreven…
eigen voorwaarden
Nu ik de taal zing van dit dorp zonder evenwel mijn stappen aan te passen, me zo gemakkelijk voeg tussen…
dat ritueel
Ik vertel lang niet alles. Soms blijf ik steken op een klein onderdeel alsof ik boodschappen doe en mijn eigen…
de overkant
In de beperkte ruimte tussen ons ademt zich dezelfde lucht, gefilterd nu door tijd en kind en al het land…