je wordt niet groter dan ooit
Dat pietluttige herkent hij, zegt hij, er is meer, zeg ik. Dat weet hij wel. Nu wij samen aan tafel…
zachte hoempapamuziek
(boek 8, laatste bladzijde gisteren geredigeerd, 112.817 woorden, titel Gates of Eden)
een code oranje in mijn hart
Nu hij een naam heeft, hart onder mijn hand, dansende vlinder op haar jurk, vervolg op een nachtelijk telefoontje, een…
we vermoeden een vierkantje
Het is net een Nieuwjaars ochtend, een stukje niemandsland waarin je t liefst nog wat koude oliebollen eet terwijl je…
wat ik nu precies met kunst doe
Er zou nu een verhandeling moeten komen over het wurgend moederschap, het ongrijpbaar proces dat mannen wegzetten als bloeden van…
waarachter de figuren dansen
In de ruimte herken ik alles, alleen de afmetingen zijn teruggebracht naar de verhouding in onze jeugd zoals de verzamelingen,…
het kleinood
We hebben een getuige van het leven nodig, iemand die alles heeft meegemaakt en er nog steeds is zoals een…
alsof alles mij al is verteld
Ze noemden haar Klein Botje omdat ze in haar schort het geluk beentje droeg dat ze ooit achter in de…
een flard van de blauwe stof
Met wenkbrauwen die aan een staatshoofd uit dat onbegrijpelijke land doen denken en aan mijn grote vader die, hoewel hij…