later
De hitte verovert de stad. In mijn fietstas de wanten van de winter, zwart, vies van de zadels die ik…
De hitte verovert de stad. In mijn fietstas de wanten van de winter, zwart, vies van de zadels die ik…
In de nacht meldt hij dat hij veilig is. Dat betekent dat anderen dat niet zijn, misschien ook ik niet….
We zouden elkaar voorbijlopen, niet wetend hoe de ander eruit ziet, hoe de stem klinkt, het lijf beweegt. We zouden…
Zij kwam daar voor mij, zei zij. Dat heeft hij nog nooit gedaan. Het is zo’n regel die blijft hangen…
Lopend vallen er bloemen naar beneden, stof die los laat vanuit haar veilige bedrading, kraaltjes die mijn voeten doen rollen…
De lome tred zet zich voort in het hoofd. Schuifelend bijna hebben we handen nodig om de weg te vinden…
In schone witte gangen, de tegels koel, passeren zij. Dit keer met blote armen, ruggen nat, de gezichten rood boven…
Zijn hoofd is als de kleine ruimte achterin het schip. Versieringen van marmer, koperbeslag, het hout rood, zes kleine kinderen…
Hoe riet ruikt, nat nog met voeten in de aarde of de zomer vanaf een andere plek. De zwart-wit geblokte…