het witte veld
Mijn hoofdlettergebruik, mijn zonder leestekens tellen, een eindeloze opsomming van dat wat we konden doen en daar, laat zich makkelijk…
Mijn hoofdlettergebruik, mijn zonder leestekens tellen, een eindeloze opsomming van dat wat we konden doen en daar, laat zich makkelijk…
Terwijl ik strijk langs de muren, balanceer opnieuw en met een gulzigheid het wit laat overheersen, hoog boven de daken,…
De aanleiding was misschien dezelfde. Niet iedereen voert haar cavia doorgesneden prittstiften, knipt de kattenstaart drie maal door, klimt in…
Terwijl hij aan mijn haren trekt alsof het vezels zijn uit het vege lijf, ze opschudt, rangschikt, kortwiekt en weg…
Een simpele kaart waarop zijn foto: het hoofd geheven naar het lamplicht dat fel zijn bleke huid beschijnt, het lijf…
Nu we weer rechtstreeks en geheel met de wereld verbonden zijn, kiezen we een omweg. Nu we met de benen…
‘Maar het komt’, zegt een lezer geruststellend; ik tegen hem, hij tegen mij. Zoals je een kind troost, zoals je…
Het is als in de dagen na de wisseling van het nieuwe jaar: niemand’s land waar rode flinters de straten…
Niets is nog van mij of alles is verdeeld onder de achterblijvers. Er hoefde niet gedobbeld te worden. Mijn kleding…