een zee
Het gedicht laten liggen, eigenlijk net zoals mezelf. Niet uitgestrekt maar op de rechterzij en dan voorzichtig voet voor voet….
een kaartje
Het zijn een paar weken, afgeschermde tijd in een zee van tijd, waarin we opnieuw kunnen nadenken over hoe het…
rommel
De brievenbussen die er nog staan zijn verkleind tot kleine zakjes die wapperen in de wind, daar past alleen nog…
gouden randjes
Ze nam iedere morgen hetzelfde mee uit het schap, net zoals ze elke ochtend dezelfde route liep en even bij…
punt
Bij de steegdeur staat hij en neemt zijn hoed af zoals mijn moeder nog op haar fiets zit en hem…
een boodschap
Verzamelen, zegt de vriend, is voor hem het uitstellen van het leven. Het niet nu doen maar het bewaren voor…
nergens
De pontbaas vraagt wat ik iedere keer te zoeken heb aan de overkant, en ik denk aan iets of iemand…
nieuwe figuren
Zijn overhemd, blauwwit gestreept en met korte mouw, en zijn handen om een menukaart, zijn peinzende blik achter de brillenglazen…
een avontuur
De vloer leeg, geen zacht deinen van een opgeblazen zee, blote benen in de lucht, geen honderd keer kijken naar…