Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: familie

vergeving

Een herinnering wordt tastbaar. Ze smeert duimendik de gele roomboter over het brekend beschuitje en bedekt de scheur met sterker…

vanwege

Trekkend van dorp naar dorp staan de kerken open en hoewel ik mezelf zie zitten op de harde houten banken,…

kusje

Misschien is de vakantie voorbij. In de bomen een rood blad, een natte tent op de camping, boze boeren op…

op volgorde

Dromend over eten herinner ik me vooral mijn moeders beheerst gedrag, de bergjes en sloten op mijn vaders bord en…

vogels daartussen

Tussen de wimpers, zachte oogleden, nauwelijks gesloten beelden, een carrousel van kleuren waartussen mijn vader zich vervormt van gatenmasker tot…

de contouren

Het is de overgave die ik mis, de vanzelfsprekendheid en het vervolg. Er rust een koele hand op mijn schouder….

de contouren

Eens, als de bazuinen klinken, uit de hoogte, links en rechts, duizend stemmen ons omringen, ja en amen wordt gezegd,…