Vanaf de andere kant van de wereld komt R. (31) veilig thuis.
Was er iets, vraagt hij, wat je het mooiste vond
om te zien? En ik zeg, alle uitzichten vanaf een berg, tempeltjes,
Pokémon en bloesem, jouw wandelschoenen,
de soms luxe hotels, het eten, die enge vissen in het water,
schaduwen, die kiezels en dat
zwart aardewerk en jullie lach. Klein lijstje maar, zegt hij
grinnikend. Dat laatste is een emoticon want
we zien elkaar nog niet. En dat we samen gaan kijken, met
Pasen of zo en dan alles in een betere kwaliteit,
maar daar gaat het mij helemaal niet om. Ik wil knuffelen
zoals hij zijn katten begroet, op mijn
knieën zoals hij in zijn tuin om te kijken naar alles wat bij
afwezigheid is gegroeid. Hij dus.
Reacties door alja
vaak ongewild
dank Frank
het verkeerde perkje
bij alles dat W. vertelt, zegt hij 'maak daar maar ...
hoe lief tegelijkertijd
dank Leonore
de 2e column voor de site van Pom Wolff
Hij is er nog, speelt piano en leest! Dank voor ...
mijn veiligheid
ik houd in alle opzichten meer van het suggestieve, x