Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

dat aanstekelijk grimassen

Het podium wordt verschoven naar een klein tafeltje voorin
de zaal, het woord wordt verkondigd te midden

van ons, er is geen afstand tussen dichter en publiek en weer
gaat het om de ontmoeting. De stilte van

de een blijft hangen tussen de weigerende lichten van het
theater, de onrust van de ander blijft bij zijn

tafel zitten, de inhoud van het glas golft een weinig over de
rand, voor zich uitgestald de bewijzen van. De

derde geeft aan, snedige opmerkingen uit het verband gehaald,
lichte gene voor het verzuim van de wereld,

opperste concentratie, gepaste dank, adoptie van een, twee
nieuwe familieleden, zoekend als altijd naar

dat wat past. Zij overweegt een hoed aan te schaffen en dan
met lichte buiging haar inhoud te verliezen.

 

“bij elke activiteit ging het om de ontmoeting”
(Reuring was een intiem genoegen gisteren)

2 reacties

  1. Mooie sfeerbeschrijving van afgelopen Reuring. Mag ik eruit opmaken dat er weinig publiek was? Conny en ik hadden achteraf best gekund, maar waren er toch te moe voor….

    Lieve groetjes van ons beiden….

  2. jij mag helemaal niets :-), ik heb jullie gemist

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑