Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: leven

stelselmatig

Ik probeer de momenten: lunch op het balkon als de bouwvakkers schuilen in de keet. De stoel voor het raam…

beurtelings

De lome tred zet zich voort in het hoofd. Schuifelend bijna hebben we handen nodig om de weg te vinden…

de dampende stilte

Een luisteraar vraagt naar de letterlijke tekst, de lezer humt zijn interpretatie: er zijn foto’s waarop hij vijftig jaar geleden…

ter compensatie

Ze zei dat ik gezongen had. Woorden verzinnend had ik haar duidelijk gemaakt dat alle beesten sliepen, de egeltjes ook,…

gesloten deuren

Zijn hoofd is als de kleine ruimte achterin het schip. Versieringen van marmer, koperbeslag, het hout rood, zes kleine kinderen…

gewichtloos

Dingen hebben hun plaats zoals gewoonten: de tafel is de plek waar ik het vaakst naar terug keer, haar poten…