die ene nacht in de berm
Hij zou gebeld hebben om te vragen of het nog wat was, ik had maar geboft met het weer, de…
wit gespikkeld en rood gezwollen
Bladeren gespreid als vingers, takken als armen, overvol draagt zij het kleverig groen en verbergt de vogels, zwart, de huizen,…
in dezelfde beweging
De stad verdeelt zich door stippellijnen, krijtstrepen, vlaggen, tenten die de ene straathoek met de andere omarmen, halve pogingen tot…
een bekende beginnersfout
De kleine brengt mij mijn eerste tafel terug: een korte, ooit bijna witgeverfd grenen exemplaar waarvan de zilveren ladeknop nog…
het laatste stukje
Als je elke keer uit hetzelfde raam opschrijft wat je ziet, vanuit dezelfde positie die je vader, je grootvader, zij,…
de mate van doorzichtigheid
Alle obstakels vermijdend in de stad, de knoppen die bijna uit elkaar barsten, de kleverige schil aan de overvolle takken,…
bijna de kunstenaar
Zo’n dag dat iedereen thuis is, je vermoedt kinderen spelend op hun kamer terwijl ze aan raamkozijnen hangen en lakens…
onbederfelijk
Eerst de ochtend waarin de stille stad ontwaakt, de straten wit uitgeslagen, de staketsels rond de kerk, een man op…
de activiteiten van
De kunsten zijn gered. Wijzelf misschien ook. Je kunt leven op een punt taart, roze weliswaar, en je langs keurig…