lichte blosjes
Schuin voor me pelt een man zich uit zijn jas, hangt hem keurig aan het haakje, gaat zitten, klapt het…
bloemen
Zet een belangstellende, jongere man aan tafel en de groep verandert. Er verschijnen blosjes op de wangen, er ontstaat rumoer,…
iets
Misschien is het niets, dit iets. Een jasje met bloemen, een wijde broek en de groene gympen en heel zachte…
witte gezichtjes
Naast het ritme zijn we de noodzaak kwijt, het begerige en hongerige iets waarmee we elke morgen het bed uitsprongen…
’this is not a joke’
Cambridge, 20-23 februari 2026
twee zelfs
Niet degene te zijn die voorop loopt, niet achterom te hoeven kijken waar of ze blijven maar voor me uit…
de eindeloze gang
Soms is aanmelden alleen al genoeg, het scherm openklappen, de stoel verschuiven, de la van de werktafel opentrekken, het schrift…
‘Ik hou ervan wanneer poëzie mag bewegen.’
‘Soms vloeien woorden vanzelf, maar vaak is schrijven ook echt graven. Dieper gaan dan comfortabel is’, zegt Billie Vos. In…
stilte
Nu de boomhut weer zwaait en het haar oplicht van de ene naar de andere kant, in de mond terecht…